Voor het eerst in vele jaren op de bank
Geschreven door Femke   
woensdag, 20 oktober 2010 13:13

Hoi iedereen,

Hier is eindelijk weer een stukje dagboek. Ondertussen hebben we weer vier wedstrijden achter de rug, met wisselend succes.

Zoals verwacht werden de verplaatsingen naar Bad Neuenahr en Wolfsburg erg lastig. De eerste konden we nog winnend afsluiten, in Wolfsburg liep het echter minder goed af. En zo verloren we alweer drie belangrijke punten in de strijd om de titel. De dag erna analyseerden we onze slechte prestatie aan de hand van een uitgebreide bespreking met video-analyse maar een verklaring voor ons mindere tot soms gewoon slechte voetbal vonden we jammer genoeg niet.
 
Op woensdag volgde de terugwedstrijd van de 1/16 finale van de Champions League, thuis tegen CSHVSM Almaty. Een beetje onbegrijpelijk na hun thuisnederlaag (0-5) speelde de ploeg uit Kazachstan erg defensief, met maar liefst zes verdedigers. 
Het was dan ook wachten tot kort voor rust, toen Inka met een vrije bal de score opende. In de tweede helft nam de vermoeidheid bij de gasten toe en uiteindelijk wonnen we nog met 6-0.

Afgelopen zondag wonnen we dan moeizaam met 1-0 tegen Jena, de voorlaatste in het klassement. Ook hier troffen we een erg defensief ingestelde tegenstander, die zo lang mogelijk de nul wilde houden en zelf weinig op de mat bracht. Ik begon op de bank, voor het eerst in vele jaren. Ik was op het einde van de week wat ziekjes en steek bovendien zeker niet in mijn beste vorm. Het laatste half uur mocht ik invallen en me weer eens aanvallend uitleven. De invalbeurt ging goed en hopelijk kan ik dit vertrouwen meenemen de volgende weken. 
 
Zulke wedstrijden tegen verdedigende ploegen zijn erg frustrerend en we kijken dan ook vol verwachting uit naar de komende opdrachten. Zondag moeten we immers opnieuw op bezoek naar Wolfsburg, nu voor de 1/8ste finale van de beker. Aan een uitschakeling willen we niet denken, we moeten eindelijk weer met zelfbewustzijn voetballen en plezier hebben in het spelletje. En begin november komt de 1/8ste finale van de Champions League er aan, waar we tegen de Deense kampioen Fortuna Hjörring uitkomen. Een sterke tegenstander, met heel wat Deense en ook twee Australische internationals. Ik hoop op open leuke wedstrijden, waarin beide teams volop voor de overwinning gaan. En waar FCR als winnaar van het veld stapt!
 
Groetjes, Femke

 
De trip naar Kazachstan was een heel avontuur
Geschreven door Femke   
woensdag, 29 september 2010 13:45

Onze thuiswedstrijden in de competitie zijn tot nu toe geen succes: we haalden amper 5 op 12. Na het gelijkspel tegen Hamburg en het verlies tegen 1.FFC Frankfurt speelden we afgelopen zondag 1-1 gelijk in de topper tegen Turbine Potsdam. Het was een erg spannende match, met een hoog tempo maar ook met veel slechte passes. Beide ploegen heersten een helft en zo was de puntendeling terecht. Het stadion was met iets meer dan 2000 supporters (waaronder ongeveer 30 Belgen, bedankt!) goed gevuld, het is zalig om in zo´n sfeer te voetballen.
 
Dat we zondag kort voor tijd toch de gelijkmaker konden scoren deed erg veel deugd. Onze voorbereiding was immers allesbehalve optimaal. We kwamen pas vrijdagavond rond 22u terug van onze trip naar Kazachstan. Zoals verwacht werd dit een heel avontuur. We vertrokken dinsdagmiddag vanuit Duisburg met de bus naar Frankfurt. Daar stapten we rond 20u het vliegtuig op naar Astana, voor een vlucht van zes uur. Wie wou kreeg een slaappilletje, en daar werd gretig gebruik van gemaakt. Door het tijdsverschil van vier uur landden we om zes uur plaatselijke tijd. Vanuit Astana ging de reis verder naar Karaganda, goed voor nog eens drie uur bus. Doordat het pilletje nog niet uitgewerkt was kregen we weinig mee van de omgeving. Pas op de terugweg vrijdag viel op hoe uitgestrekt Kazachstan is. 250 kilometer rijden en alleen maar oneindige steppe te zien, met en af toe in de verte iets wat op een paar huizen leek.
 
Eindelijk aangekomen in het hotel keek iedereen uit naar een douche maar er bleek in het zijgebouw van het hotel - waar de speelsters en trainers sliepen - geen warm water te zijn. In de kamers was het bovendien erg koud, ondanks het mooie zonnige weer. De mensen van het hotel waren echter zeer behulpzaam en ´s avonds werd in elke kamer een vuurtje geplaatst. Douchen deden we dan maar na de training in het stadion of op de kamer van een van de meegereisde fans, die in het hoofdgebouw van het hotel verbleven. De wedstrijd zelf wonnen we makkelijk met 0-5, na een goede eerste helft. Daarna namen we wat gas terug met het oog op de match tegen Potsdam.
 
Ook in de uitwedstrijd tegen Herford maakten we al in de eerste helft het verschil. Door de vele blessures en zieken speelde ik toen vóór de verdediging, een rol die ik erg leuk vond: dikwijls aan de bal, tijd en ruimte om het spel te verdelen en af en toe infiltreren. Bij Herford speelde Heleen de hele match centraal in de verdediging, Jessy viel jammer genoeg niet in.
 
Nu staan er twee moeilijke uitwedstrijden op het programma, tegen Bad Neuenahr en Wolfsburg. Beiden kunnen zich de revelatie van het seizoensbegin noemen en zij maken de competitie op dit moment erg spannend. Excuses als vermoeidheid tellen niet meer: we kregen na Potsdam onverwachts twee dagen vrij, iets wat ik in anderhalf jaar Duisburg nog niet dikwijls meegemaakt heb!  

Groetjes, Femke

 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

Pagina 5 van 28