De trip naar Kazachstan was een heel avontuur
Geschreven door Femke   
woensdag, 29 september 2010 13:45

Onze thuiswedstrijden in de competitie zijn tot nu toe geen succes: we haalden amper 5 op 12. Na het gelijkspel tegen Hamburg en het verlies tegen 1.FFC Frankfurt speelden we afgelopen zondag 1-1 gelijk in de topper tegen Turbine Potsdam. Het was een erg spannende match, met een hoog tempo maar ook met veel slechte passes. Beide ploegen heersten een helft en zo was de puntendeling terecht. Het stadion was met iets meer dan 2000 supporters (waaronder ongeveer 30 Belgen, bedankt!) goed gevuld, het is zalig om in zo´n sfeer te voetballen.
 
Dat we zondag kort voor tijd toch de gelijkmaker konden scoren deed erg veel deugd. Onze voorbereiding was immers allesbehalve optimaal. We kwamen pas vrijdagavond rond 22u terug van onze trip naar Kazachstan. Zoals verwacht werd dit een heel avontuur. We vertrokken dinsdagmiddag vanuit Duisburg met de bus naar Frankfurt. Daar stapten we rond 20u het vliegtuig op naar Astana, voor een vlucht van zes uur. Wie wou kreeg een slaappilletje, en daar werd gretig gebruik van gemaakt. Door het tijdsverschil van vier uur landden we om zes uur plaatselijke tijd. Vanuit Astana ging de reis verder naar Karaganda, goed voor nog eens drie uur bus. Doordat het pilletje nog niet uitgewerkt was kregen we weinig mee van de omgeving. Pas op de terugweg vrijdag viel op hoe uitgestrekt Kazachstan is. 250 kilometer rijden en alleen maar oneindige steppe te zien, met en af toe in de verte iets wat op een paar huizen leek.
 
Eindelijk aangekomen in het hotel keek iedereen uit naar een douche maar er bleek in het zijgebouw van het hotel - waar de speelsters en trainers sliepen - geen warm water te zijn. In de kamers was het bovendien erg koud, ondanks het mooie zonnige weer. De mensen van het hotel waren echter zeer behulpzaam en ´s avonds werd in elke kamer een vuurtje geplaatst. Douchen deden we dan maar na de training in het stadion of op de kamer van een van de meegereisde fans, die in het hoofdgebouw van het hotel verbleven. De wedstrijd zelf wonnen we makkelijk met 0-5, na een goede eerste helft. Daarna namen we wat gas terug met het oog op de match tegen Potsdam.
 
Ook in de uitwedstrijd tegen Herford maakten we al in de eerste helft het verschil. Door de vele blessures en zieken speelde ik toen vóór de verdediging, een rol die ik erg leuk vond: dikwijls aan de bal, tijd en ruimte om het spel te verdelen en af en toe infiltreren. Bij Herford speelde Heleen de hele match centraal in de verdediging, Jessy viel jammer genoeg niet in.
 
Nu staan er twee moeilijke uitwedstrijden op het programma, tegen Bad Neuenahr en Wolfsburg. Beiden kunnen zich de revelatie van het seizoensbegin noemen en zij maken de competitie op dit moment erg spannend. Excuses als vermoeidheid tellen niet meer: we kregen na Potsdam onverwachts twee dagen vrij, iets wat ik in anderhalf jaar Duisburg nog niet dikwijls meegemaakt heb!  

Groetjes, Femke