Femkes terugblik op Djurgarden

Na één jaar Eredivisie kwam de kans om naar het Zweedse team Djurgarden te gaan, de ploeg van oa Victoria Svensson, Sara Thunebro, Nadine Angerer en Ariane Hingst.
Het was - gezien mijn leeftijd - de ultieme kans om in de op dat moment beste competitie van de wereld te gaan spelen en me te meten met tal van wereldtoppers. De aanwezigheid van onze landgenote Marijke Callebaut maakte deze stap in het onbekende een stuk makkelijker!
Die overstap betekende weer twee of drie stappen vooruit want het vrouwenvoetbal in Zweden staat ook veel verder dan in Nederland.
En hoewel het een deels professionele competitie is, gaan er geen grote bedragen in rond en hebben de speelsters gewoon een baan.

Het grootste, opvallendste verschil is de mentaliteit. De speelsters zijn enorm gedisciplineerd. Zo was er bijvoorbeeld twee keer per week een (niet-verplichte) ochtendtraining; voor de werkende speelsters was dat van 7u tot 8u. Er ontbrak nooit iemand, enkel bij ziekte.
Ik vond het een erg leuke tijd: de wedstrijden waren van heel hoog niveau, ik speelde centraal op het middenveld naast Ariane Hingst en het was elke wedstrijd weer genieten. De aanpassing naar zeven tot acht trainingen per week verliep vlotter dan ik had durven dromen.
En last but least heb ik er vrienden voor het leven gemaakt en de mooie stad Stockholm ontdekt.